إحساس جديد

صلاحى الشخصى بقى أساس صلاح حياه جديده

التزام بواجبات و حقوق

و خوف -لاقدر الله - من عدم الوفاء

و خوف اكبر من الدوبان

جوه الالتزام و الحياه الجديده

__________________________________

! ملحوظه لنفسى : خلى بالك لسه بدرى اوى على الاحساس ده

اختيار تالت

ساعات بترسملك الدنيا دور فى لعبه بدون ما تاخد بالك ,, و مع الوقت بتدخل اللعبه فعلا

و تبدأ العبه تحلو بقى و تعجبك .. تبدأ فى الأول بهدوء .. خطوه خطوه .. نقله نقله

و شويه و تندمج أكتر

و من حلاوة اللعبه بقى بتنسى خالص - او تتناسى - ان فى مبدأ بديهى لكل لعبه

اسمه النهايه

و نهايه اللعبه يا مكسب يا خساره

WIN OR LOSE

و ده المتعب و المؤلم كمان

!! مفيش غير الاختيارين دول

ليه مفيش اختيار انا اكسب وانت تكسب

WIN .. WIN

مش عارفه .. لكن أنا مش حاسه انى عايزة اللعبه بتاعتى تنتهى

مين أصلا اللى افترض انى لازم هكون سعيده لما أكسب لوحدى ... أو لازم أقبل الخساره

لو النهايات دى هترضى غيرى فانا لا ... هفضل أدور على اختيار تالت..اختيار يقبل القسمه على أكتر من طرف و يسعد أكتر من طرف

Starting Over

تبدأ الحياه كل يوم من جديد كما لو انها بدأت للتو

جوته

****

اكتشفت فجأه انى باتعامل مع مدونتى على انها مجله حائط , يجب ان يكون كل شئ فيها منسق و على مايرام و اقرب للنص الادبى

و اكتشفت انى بالطريقه دى هحرم نفسى من قيمه التدوين لاى فكره او خاطره

حتى لو تهمش اى حد .. بس يهمنى انا اكتبها ...امممممممممم , لا .. انا باذن الله هبدأ اتعامل مع المدونه بطريقه جديده .. يعنى هحاول اتصاحب عليها اكترمن كده

*******

كنت عايزة اكتب عن عن 2007..نقط بسيطه باعتبارها كانت سنه هاديه نوعا ما و على حد ما اذكر مفيش احداث كبيره

يمكن تكون من الحاجات المهه السنه دى - فى رأيى يعنى - انى دخلت الدنيا اللى اسمها دنيا التديون و المدونات لأنها دنيا تانيه فعلا ... عملت امتداد رائع لعقلى و روحى كمان .. و اديتنى مساحات رحبه جدا للتجول ... كل ده و انا قدام الشاشه

*****

و كنت عايزة اكتب عن احلامى فى 2008 ... بس ملحقتش الصراحه اكتب حاجه

جه اول السنه و كسر لى حلم كنت برسمه .. مممممممممممممممم ... طب انا زعلانه ؟؟

اه .. ايوة زعلانه و موجوعه كمان

طب و بعدين .. مفيش حل ؟؟

لا.. باذن الله فى حل

لازم .. كل حاجه ليها حل

يعنى ممكن اعمل ريستارت للحلم

و أبدأ من جديد .. ارسم حلم تانى و الونه و اظبط فيه لغايه ما يتحقق و يبقى حلو

عادى يعنى

مش ماكان حزنا مره .. أصبح الآن سلاما *,, اذن ايه اللى هيمنعنى أحلم بالاجمل

على كل حال

ارجع و اقول

الحمدلله

الحمدلله انى لسه بعرف أبدأ من جديد

____________

*البيت بالازرق من ديوان الهارب لطاغور

أوراقى الوفيه ..

برغم انى لما فتحت المدونه .. حسيت انها مساحه اكبر للكتابه والكلام بشكل عام .. لكن برده بتفضل حاجات احب اكتبها على ورقى بس و احتفظ بيها لنفسى

و بعدين الورق والقلم فيهم اوبشنز مش موجودين هنا .. يعنى ممكن اكتب اسم حد مضايقنى و اقعد اعمل حواليه دواير .. دواير لغايه ما اخنقه خالص , و بعدين اشخبط عليه كتييير لغايه ما يختفى .. و بعدييين اقطع الورقه فرافييت و ارميها .. و بعدين اخد نفس عميييييييق ,, من غير ما حد يحس بحاجه و لا اغلط فى حد و لا حاجه خالص و لا الاوراق هتضايق كمان

و ممكن العكس ,, ممكن اكتب اسم ( حد ما ) و ارسم حواليه قلب و بعدين قلب اكبر شويه و بعدين قلب اكبر شويتين و بعدين قلب كبيييير بيحتوى اللى كل اللى قبله .. و بعديييين سهم طالع من القلب اللى على يمين الورقه بيودى على بيت صغير انا رسماه على شمال الورقه و يكون حواليه جنينه بيلعب فيها

اطفال و فوقيه عصافير بتصوصو ... و اهوه كلللله رسم على ورق , هيحفظ الاسرار و يفهمها

و مش هيقول لحد على حاجه